Mijn tante Julia

Zinsbegoochelingen vlogen door het hoofd van mijn dikke tante Julia, maar veel zinnigs kwam er niet uit. Daar had ze wel vaker last van want mijn tante Julia was een ontgoochelt mens. Het woorden goochelen ging haar slecht af. “Bradiekoepadouter” zei ze dan en dan vroegen we ons af. Ja dan vroegen we ons af!
Maar ze laat zich geenszins uit het veld slaan, ze blijft gewoon dapper staan. Nu kun je mijn tante Julia ook niet zo makkelijk ergens uit slaan want ze is behoorlijk dik. Maar dan nog! Gisteren wandelde ik met mijn tante Julia door het bos. Nou ja, ik wandelde en tante Julia waggelde. In ieder geval, we begaven ons voort. En dat is dus nog al van belang, we stonden dus niet stil. Wat we meestal wel doen want tante Julia staat om de haverklap stil als ze weer eens ontgoocheld is door een zinsbegoocheling. Maar goed, we bewogen ons dus voort en toen gebeurde er iets merkwaardigs. We kwamen een goochelaar tegen. Hij stond stil, vandaar dat het ook zo belangrijk is. En tant Julia bleef verrukt staan en riep, bevangen door de zinsbegoochelingen: “Een ontgoochelaar!”.
Daar klopt natuurlijk helemaal niets van, maar de goochelaar zei slechts: “simsalabim”. En tante Julia begon ineens te praten! Ze was genezen van het gegoochel en gevogel. Die dikke tante Julia van mij, wat was ze blij! Ik was dat wat minder want nu konden we niet naar huis! Lopen en praten tegelijk kon ze nog steeds niet.

Advertenties