Dag 9: Bucuresti — verlaat bericht —

Panorama van het paleis van Nicolae Ceauşescu

— Dit is een verlaat bericht — Om de een of andere reden is hij nooit op mijn blog terecht gekomen —

Gisteren hadden wij een hele dag in Boekarest. Eerlijk gezegd wilden we bijna nog liever in de hotelkamer blijven maar aangezien dat ook een behoorlijk deprimerende plaats was en we vonden dat we op zijn minst het achterlijke grote communistische paleis van Nicolae Ceauşescu, een Roemeense dictator, moesten gaan om te zien. Dus stapten wij aan het einde van de ochtend toch maar op onze vouwfietsen om daar eens naar te gaan kijken.

Paleis van Ceauşescu door een hek aan de zijkant van het terrein

Wat kan een nachtje slaap en een beetje zon veel doen met een indruk van een stad zeg! De ruige achterbuurten waren nog steeds smerig en vuil, maar niet meer bedreigend en vervelend. En we troffen onderweg zowaar fietspaden aan, een heleboel zelfs! Ik kan niet zeggen dat het erg goede fietspaden waren, om over te steken moest je vaak bij 3 stoplichten wachten om weer op het fietspad terecht te komen en zoals eerder geschreven…die stoepjes waar je af moet en die gaten, die waren er nog steeds. Maar we hebben een enorm eind gefietst, het paleis helemaal rondgefietst en daarna kwamen we een worsttentje tegen waar we gegeten hebben en vervolgens hadden we zowaar zin om nog wat meer van de stad te zien. Dus zijn we weer op onze fietsen gestapt en hebben we vanalles gezien. Kleine straatjes zonder auto’s (zeldzaam), een heleboel oude gebouwen, een park met fonteinen. En we hebben er zowaar een beetje van genoten. We verheugen ons nog steeds meer op Istanbul en hoeven hier ook niet zo nodig terug te komen (terwijl we Budapest best nog eens zouden willen zien), maar het was leuk om er geweest te zijn. Zo’n stad waar vooral veel Roemenen rondlopen (en rijden), met mooie en lelijke kanten.
En het was interessant om te merken dat je toch weer na die eerste schok, je eerste beeld kunt omvormen naar een positiever beeld.

De logica van Roemenië

En ook interessant is dat we gemerkt hebben dat we bijna elke keer de eerste dag een beetje ontheemd zijn. We raken steeds de weg kwijt, zijn uren bezig het hotel te vinden. Gehannes en gezwoeg met de fietsen. Kortom…we moeten elke keer wennen, wennen aan het verkeer, de wegen, de gebruiken, het uitzicht. En als we dan gewend zijn dan gaan onze ogen weer open en zien we ook, en dat gebeurt overal, de mooie dingen  van een plek. Ontdekken we de schoonheid.
In Boekarest ontdekten we de schoonheid van een plein met fonteinen en lelijke flats er omheen. De schoonheid van de auto’s die daar tussendoor sjeesden terwijl midden op op een bankje zaten uit te rusten.

Plein met fonteinen, reclame en verkeer

Nog een paar uur en dan stappen we weer in de trein, de trein naar ons volgende doel: Istanbul. Het word een lange reis door Roemenië, Bulgarije en een stukje Turkije. Het word waarschijnlijk weer een minder fijne nacht. Maar we verheugen ons er nu al op…net als op al die andere plaatsen waar we geweest zijn en nog heen gaan. Het zal wel, net als bij de vorige plaatsen, een beetje wennen zijn.

De 'oude' binnenstad

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s