Dag 10, 11 en 12: Een lange treinreis en een boers paleis (Bucuresti – Istanbul)

Onze trein op weg naar Istanbul

Onze trein op weg naar Istanbul

Het zijn drukke dagen geweest en toch ook weer niet.  Zaterdag zijn wij in de trein naar Istanbul gestapt, een lange lange reis, dwars door Roemenië, Bulgarije en Turkije naar de grote metropool. De reis door Bulgarije was werkelijk prachtig, wát een mooi land. We hebben bijna spijt dat we geen tijd hadden om daar te stoppen en het moesten doen met het landschap wat aan ons voorbij gleed in de trein. Zo mooi! Hieronder een paar foto’s van deze treinreis.

De natuurlijke grens tussen Bulgarije en Roemenië

Onze slaapwagon en een station in Bulgarije

De onderkant van onze trein, uitstappen midden op het spoor

De echte oriënt express

Uitzicht vanuit de trein, Bulgarije

De treinreizen blijven bijzonder, je ontmoet medereizigers. Een Brit van middelbare leeftijd die voor het eerst in zijn leven echt op reis was. En stel rastafari’s, nou ja het waren wannabe’s want ze hadden wel rasta maar geen kleurtje. Vanalles en nog wat. En onze conducteur, host of hoe noem je zo iets, was zo breed (lees: nogal stevig) dat hij zich alleen zijdelings door de gang van onze wagon kon verplaatsen. Onze coupe was gelukkig tot onze opluchting ditmaal toch echt wat groter, het scheelde maar een halve meter in de breedte, maar daardoor konden we onze bagage + fietsen deze keer wel fatsoenlijk kwijt.

Heel vroeg in de avond zijn wij al gaan slapen (het was een uur of negen) omdat we wisten dat we rond een uur of één er weer uit moesten bij de grens van Turkije om een visum te kopen en door de douane te gaan. Maar het werd een erg onderbroken slaap. We hebben uren stil gestaan, gewacht op nieuwe locomotieven. En wat het ook niet beter maakte, rond een uur of één stonden we dus stil op een station. En hoewel we wel wisten dat het Turkije niet kon zijn (alles in het cyrillisch zoals ze in Bulgarije doen) konden we toch niet echt rustig gaan slapen. We dachten er namelijk bijna te zijn. Na nog een paar uur dommelen kwamen we uiteindelijk pas om vier uur ’s ochtends bij de douane uit. En dat duurde lang, vreselijk lang! Sta je dan te wachten en te wachten en te wachten met je totaal duffe hoofd. En uiteindelijk bleken we dus inderdaad meer dan twee uur vertraging te hebben. En dat alles in een trein zonder wc-papier, een hele tijd lang zonder stroom (zodat de wc niet doorgespoeld kon worden) en zonder bistro-wagen of een andere vorm van voedselvoorziening. Maar gelukkig hadden wij het goed voor elkaar en hebben wij heerlijk gedineerd met worst, tomaat, brood, pretzels, komkommer en fruit. Maar wat waren we gaar toen we eenmaal aankwamen in Istanbul!

Istanbul Panorama

De aankomst in Istanbul was spectaculair, prachtig uitzicht over het water en de verschillende delen van de stad. Misschien toch nog even wennen zoals we in elke stad moesten? Nou nee, het gevoel van ontheemding kwam niet! We zijn zo enthousiast, we zijn zo verliefd op Istanbul. Het voelt niet als thuiskomen, want ons huis staat in Nederland in een rustige straat zonder toeristen. Maar het voelde wel heel vertrouwd, goed, prettig, mooi en leuk. Het voelde als thuiskomen op reis. Als aankomen op een van die mooie plekken die de wereld te bieden heeft.

Istanbul bij de Galatabrug

Aart heeft het al uitgevogeld, hij wil hier wonen. Aart wil altijd wonen op plekken die hij prachtig vind, er hebben al heel wat plaatsen de revue gepasseerd dus mensen maak jullie geen zorgen, wij blijven gewoon in Amersfoort.

Maar genieten doen we, van deze prachtige stad. Het is hier druk, enorm druk en het water heeft een aantrekkingskracht die niet te beschrijven is. Het geeft de stad iets extra’s, iets wat ons doet verlangen er te blijven. En in het water te springen. Maar het water is hier ronduit smerig dus we beraden ons nog op een verkoelingsplan, anders word het Athene waar we in de zee springen.

De dag van aankomst hebben we eerlijk gezegd niet veel gedaan. Eerst zijn we op zoek gegaan naar een lunch. Normaal kopen we dan een brood en beleg en water en dan lunchen we ergens op een bankje, maar we waren moe en zagen ook geen minimarket of supermarkt. We zitten in een supertoeristisch gedeelte waar je voor alles de hoofdprijs betaald. Maar onze doorzetting loont. Tijdens het rondlopen zagen we een klein straatje en natuurlijk waren we veel nieuwsgieriger wat daar dan achter zat. En zo kwamen we bij een bakker uit die ons heerlijk kaasbrood liet proeven en waar we voor een habbekrats heerlijk hebben gegeten en thee gedronken. Daarna hebben we voor nog een habbekrats een enorme zak fruit gekocht en zijn we terug naar het hotel gegaan en in bed gedoken. We hebben uren geslapen en zijn toen aan het einde van de middag de straat op gegaan. We hebben heerlijk over de kade gelopen en genoten van alle mensen (voornamelijk Turken zelf) die rondliepen, broodjes vis aten, maïskolven en nog veel meer. Hoe vermoeid we ook waren, we hebben volgens mij enorm lopen glunderen.

Gisteren hebben we eerst in ons rooftoprestaurant van het hotel ontbeten, prachtig uitzicht en heerlijk ontbijt. Heel uitgebreid ook, maar ik moet wel zeggen dat ik ’s ochtends niet zo veel zin heb in feta met olijven, ui, paprika, tomaat en dat soort dingen. Gelukkig is er daarnaast nog genoeg over om mijn ontbijt van samen te stellen. En dat dan op te eten in het zonnetje met de wind door je haren en uitzicht over de Bosporus en de Golden Horn. En het eten wat wij ’s avonds eten is ook al zo verrukkelijk, uiteraard zoeken wij de restaurantjes uit waar niet alle toeristen zitten en die er ook ietwat minder gelikt uit zien. Want je kunt gewoon op straat heerlijk eten.
Na het ontbijt hebben wij het Topkapi paleis bezocht. Want hoewel Istanbul voor ons ook wel even een rustmomentje is (even geen uren in de trein zitten, koffers sjouwen etc.) willen we natuurlijk toch ook wel het een en ander zien. Feitelijk hebben we een enorme verlanglijst en moeten we nu ook eigenlijk weer weg. Maar we zijn best wel een beetje gaar nog van de reis en de afgelopen weken rondsjezen dus we doen rustig aan.
Het paleis was interessant, maar we waren eigenlijk verbaasd over de lompheid ervan. De gebouwen zijn van buiten echt heel mooi, maar van binnen zijn ze lomp en niet verfijnd. Misschien dat er vroeger overal kleden lagen ofzo, maar wat we nu zagen waren gewoon lompe grove stenen. En je moet al je verbeeldingskracht gebruiken om mensen in zo’n paleis te zien wonen. En dat is natuurlijk wel leuk, om je te bedenken dat die sultan daar woonde, met zijn vrouwen, zijn concubines en zijn eunuchen. Met zijn kinderen (dat moeten er nogal wat geweest zijn met zo veel vrouwen)  en zijn gevolg. Maar een ding moet gezegd, de tegels en het inlegwerk wat we hier en daar aantroffen waren echt prachtig!

Uitzicht vanuit het Topkapipaleis

Holle boom

Topkapi Paleis

Topkapi Paleis

Advertenties

2 gedachtes over “Dag 10, 11 en 12: Een lange treinreis en een boers paleis (Bucuresti – Istanbul)

  1. Reizen leeft bij de gratie van verlangen, ook al blijkt dat verlangen bij aankomst een illusie. Daarom moet je reizigers hun illusie vooral niet ontnemen. Maar voor de kwaliteit van het water bij Athene ontkom ik daar toch niet aan. Fijne reis

  2. Nou, we hebben naderhand heerlijk gezwommen op het Atheense stadsstrand zonder zorgen over de kwaliteit. Zolang het water fris en glashelder is en de vissen in je kuiten bijten kan het niet heel verkeerd zijn. En zeg nou zelf, wie onze smerige Noordzee gewend is… 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s