Dag 13: Istanbul — Üsküdar, Harem en Kadiköy

Op de veerpont naar de overkant

Liefde, soms voel je gewoon liefde voor een plaats waar je bent. Moeten jullie al braken van onze liefdesverklaringen aan de stad Istanbul? Wij raken er zelf niet over uitgepraat. Ook vandaag hebben we weer met volle teugen genoten. Van de knapperige kipdöner bijvoorbeeld die wij kochten aan de overkant van de bosporus.
Vandaag hadden we een fietsdag ingepland om onze voeten en benen (en heupen) een dagje rust te geven. Dus zijn wij met de boot naar het Aziatische deel gegaan. Wat een verademing om eens niet omgeven te zijn door (andere) domme toeristen, om gewoon tussen de Turken te zitten. Ook aan deze kant is het overal loeidruk, maar toch is het totaal anders omdat het authentiek is. Authenticiteit is iets wat me blijft boeien. Het is als ware alsof je wil dat je als reiziger en buitenstaander (want dat ben je) een kijkje krijgt in de wereld van de echte Turken. Een soort diep verlangen om er ook een beetje bij te horen, om begrip te krijgen over hoe het land echt is, hoe het ademt en beweegt. Wij komen hier niet alleen om mooie dingen te bekijken, maar ook om hier te zijn. Wij willen niet dat we onderdeel van de toeristen zijn maar willen onderdeel van de stad zijn. Waarom? Omdat de stad onderdeel is van ons. Liefde dus, daar had ik het over. Gezellig op een bankje over het water kijken zittend naast een wat oudere (dat is synoniem voor ik weet het niet precies maar ouder dan ik) Turkse vrouw. Mét hoofddoek en mét sigaret. Ze had een hoop te vertellen. Wát? Dat weet ik niet, maar het was erg gezellig. Uit de gebaren maakte ik op dat ik moest stoppen met vijgen eten omdat ik anders zou gaan overgeven. Maar misschien was dat me ook ingegeven door het gevoel dat ik misschien niet nog een zesde vijg moest eten omdat ik anders zou ploffen.

Moda

Üsküdar dus en Harem en Kadiköy zijn wijken op het Aziatische deel waar de meeste Istanbullus wonen. We kregen een kijkje in hoe het ware leven is in Istanbul.
Val ik al in herhaling? Ik zal een samenvatting geven, we hebben genoten op de veerboot van het water, we hebben ons ongans gefietst op de heuvels van Aziatisch Istanbul, genoten van de zee, de omgeving, het uitzicht en weer genoten van de boot op de terugweg. Wat is het leven toch mooi.

Genieten van de zon, de zee en het uitzicht

Alleen jammer dat de dag begon met een stukke fiets, ketting er af, snelbinder kapot, Aart die van de zijne viel (hoe dat snap ik nog steeds niet) en nu gebutst en gedeukt is en een scheef zadel heeft. Maar toch houden we nog steeds van Istanbul.

Aart heeft er nog erg veel zin in!

 

Advertenties

Een gedachte over “Dag 13: Istanbul — Üsküdar, Harem en Kadiköy

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s