Dag 19 + 20: Op reis Istanbul – Thessaloniki – Athene

Uitzicht op de Acropolis vanuit ons hotel in Athene

Afgelopen dagen waren weer reisdagen en ik moet zeggen, ’t is toch wel knap vermoeiend. Je doet niets, maar toch ben je doodmoe van alle indrukken. Tegelijk is het je verplaatsen van de ene naar de andere plaats de hele essentie van reizen. Het vervoer op zich is al een beleving, maar het uitzicht wat je hebt als je je per bus of trein verplaatst is ook heel boeiend. Het glijd aan je voorbij terwijl je rustig zit te kijken. Ik vind geen rust, kan niet slapen in een trein of bus waaraan een onbekend landschap voorbij glijd, ik moet gewoon kijken. Aart lijdt aan hetzelfde syndroom, rust is er niet bij.

Dus heb ik heel veel gezien de afgelopen dagen.
Op maandag zijn wij met de dagbus van Istanbul naar Thessaloniki gegaan. De Grieken hebben in het kader van de bezuinigingen de filia express, de treinverbinding in samenwerking met Turkije, stilgezet en dus bleef er niet veel anders over dan een bus. Niet ons favoriete vervoermiddel, maar beter dan het vliegtuig. Dus stonden wij maandag keurig 1,5 van te voren op het busstation. Totaal onnodig maar we konden kiezen uit veel te vroeg zijn of aan de krappe kant zijn. We hebben onze ogen uitgekeken.
Het mooiste was een bus, gewoon zo’n soort touringcar, die voor onze neus stopte en waar een hele lading Turken uit kwam. Op zich niet raar in Turkije natuurlijk, daar zie je ze wel meer. Maar toen ging de laadklep open en kwam me er toch een hoeveelheid bagage uit. Grote zakken met nootjes en andere waar. En met groot bedoel ik enorm, de zakken moesten met een steekwagentje verplaatst worden en kwamen tot mijn navel. Maar ook boodschappentassen vol met van alles en nog wat. Onze conclusie: ze waren naar familie op het platteland geweest en hadden van alles meegekregen. De tassen en zakken werden vervolgens overal neergezet zodat niemand er meer langs kon en toen gingen ze zitten wachten. Uiteindelijk kwam er een kleiner busje (wat er uitzag als de minibusjes van het stadsvervoer) wat ze helemaal volpropten en waartussen ook nog allemaal mensen moesten zitten. Prachtig gezicht!
Zo begon onze reis naar Thessaloniki goed. Het was een prima reis, maar het was wel een bus en na een uur of 11 zitten heb je toch echt een houten kont! En na 11 uur verwonderd uit het raampje staren ben je natuurlijk ook doodmoe.
In Thessaloniki bleken we vlakbij het station een hotel te hebben, maar we wisten helemaal niet waar de bus gestopt was. Niet bij het station, ’t was gewoon een straat. Maar na een onderzoek van mij kwam ik er al gauw achter dat we wel bij het station waren, ergens aan de zijkant. Het hotel was gauw gevonden maar iets minder gauw bereikt omdat we om moesten fietsen vanwege een enorme opgraving waar zeker honderd gele helmpjes als gekken aan het graven, schrapen en vegen waren.
De nacht wil ik het liever niet over hebben. Na zo’n lange dag zitten in de bus verlang je naar een lekker zacht bed en een koele kamer… nou dat was het dus niet. Aart noemt het een zelfmoordhotel, zegt dat genoeg?

Station van Thessaloniki

Gisteren, dinsdag dus, zijn we ’s ochtends weer naar het station gegaan om een kaartje te kopen voor onze treinreis naar Athene. In de regen. En weer was er genoeg te zien.
De trein stond een uur voor vertrek al zonder locomotief op het station. Wij waren er van overtuigd dat dat ‘m niet kon zijn, vanwege de tijd en…vanwege het uiterlijk. Maar niets bleek minder waar. Een half uur voor tijd kwam de locomotief en de trein die van buiten helemaal beklad was met graffiti, bleek van binnen een ruime moderne koele trein.

Onze trein met de locomotief

En zo hadden wij nog een dag met een landschap wat aan je voorbij gleed. Een prachtig landschap. Tussendoor heb ik nog wel kans gezien om mijn spannende boek uit te lezen maar verder, hebben we wederom de hele dag uit het raam gekeken. En het weer was niet zo mooi weer. Heel bijzonder is het om een totaal verdroogd en vergeeld landschap te zien met daarboven een vieze grijze lucht. Het is een onverwacht contrast, zeker als je langs kaalgebrande stukken rijd. Dat strookt gewoon niet met het gebrek aan zon en veel water.

Uitzicht uit de trein naar Athene

In Athene zijn we vervolgens heel stoer naar het hotel gefietst…Door de regen en door de slechtste buurt van Athene. Maar we hebben het ook deze keer weer overleefd. De stand is nu dat we maar 1 keer een taxi hebben genomen, dat was naar het busstation in Istanbul want dat lag kilometers uit het centrum en daar moesten we vrij vroeg zijn. Verder hebben we alles op de fiets of lopend gedaan tot nu toe, ook binnen de steden zelf. Best een prestatie eigenlijk al zeg ik het zelf.

Vandaag gaan we Athene verkennen, de acropolis roept ons toe vanaf de heuvel die we prachtig kunnen zien vanuit ons hotel. We zitten op de 7e verdieping en hebben het mooiste uitzicht. Aan de andere kant van de gang zit een enorm terras, bijna voor ons alleen. We zitten hier wel goed, aan het randje van de foute buurt.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s