Dag 24 en 25: Athene en verder


Helaas is het er met de oplaadproblemen van mijn laptop en het gebrek aan internetfaciliteiten aan boord van de Sophocles Venizelos en in het hotel in Venetië niet meer van gekomen het blog te updaten. Maar daarmee stopte onze reis natuurlijk niet.

Het verval van Athene
Dag 24 was onze laatste hele dag in Athene en hoewel we de verleiding om weer naar het strand te gaan bijna niet konden weerstaan konden we het toch ook niet over ons hart verkrijgen om Athene links te laten liggen. Dus zijn wij op een verlate verkenningstocht te fiets gegaan. Gewapend met een kaart en water zijn wij op onze fietsjes gesprongen om zo veel mogelijk te zien. Richting? Onbekend!
Het is zo heerlijk om gewoon op verkenning uit te gaan zonder duidelijk plan. Gewoon een straat infietsen omdat die er leuk uit ziet en dan afslaan omdat het lekkerder fietst naar beneden en dan weer afslaan omdat je ook weer niet te ver naar beneden wil fietsen…

Terras ergens in Athene

Terras ergens in Athene

Zo zagen wij een stuk van Athene wat wij anders nooit hadden gezien, hippe tentjes, parkjes, troep, glas op de weg, heel veel boekwinkels. En weet je wat zo leuk is? Je bent op reis dus alles is nieuw, alles is de moeite waard om te bekijken.
Het mooiste van het eerste deel van de fietstocht was een auto met zijn laadbak vol met bloemen en planten en een luidspreker bovenop die op zijn hardst stond. Op de passagiersstoel een verveeld kijkende vrouw, de bestuurde onderwijl probeerde met de luidspreker op zijn hardst op monotone toon zijn waar te verkopen. Ik denk dat hij daarom zo weinig zaken deed want mensen kinderen wat was dat irritant! een moment begon hij net weer door dat ding te brullen toen ik probeerde hem te passeren (want uiteraard ging hij elke keer een stukje rijden en dan weer op een onmogelijke plek stil staan…) en dat was zo hard dat ik bijna van mijn fiets viel van schrik en daarna oorpijn had. Irritant he…maar we hebben ook enorme lol gehad door hem na te doen in het Nederlands en ons dan voor te stellen wat voor afschuwelijke dingen hij allemaal zou zeggen.

Genieten van een parkje in Athene

Na een lunch in een prachtig parkje met heerlijk geurende dennenbomen kwamen wij de kaart bestuderend tot de ontdekking dat we vlak bij het legermuseum waren en ook nog vlakbij een aantal andere musea. Toch maar op naar een poging tot cultuur dan! Het legermuseum ging bijna sluiten, we hadden nog 20 minuten en mochten best even naar binnen. Omdat er nog maar zo weinig tijd was mochten we gratis. Daar zijn we naar de nationale Galerie gegaan, ook daar mochten we gratis naar binnen, waarom zijn we niet echt achter gekomen maar het schijnt dat er het een en ander gratis was die dag. Ik snap alleen niet waarom het er dan zo doodstil was. In de nationale galerie hebben we onze pootjes kapot gelopen, natuurlijk ook genoten van de Griekse kunst, sommige dingen waren regelrecht afschuwelijk, andere prachtig en sowieso waren de historische schilderijen hartstikke leuk om te zien. Zo heb je dat vaker in musea.

Panorama vanaf het bordes van de Nationale Galerie

Daarna zijn wij zachtjesaan weer eens richting het hotel gefietst, uiteraard met een zo groot mogelijke omweg om maar niets te missen.

Het was een geweldige fietstocht, veel leuker dan de toeristische route. En we zijn zelfs nog andere fietsers tegengekomen. Want je de Atheners fietsen best wel en het kan ook prima. Maar ja…die hillocks he…we ontkomen er niet aan.

Het strand van Patras in de avondzon

Op zondag 25 september zijn wij verder naar Patras gereisd. Helaas bleek de trein niet meer te rijden en moesten wij met de bus. Maar die bustoch was een van de kortste van allemaal en het was echt een prachtige route, langs de kust die zo mooi was dat we het liefst uit wilden stappen om er te blijven. Voor goed.
In Patras zelf waren we al om 13 uur terwijl ons schip richting Venetië pas ’s avonds laat zou vertrekken. We hebben eerst een hele tijd rondgeklooid. We moesten inchecken, we moesten onze bagage kwijt en toen bleek ik ook nog mijn wandelstok in de bus vergeten te zijn die alweer weg was en bovendien hadden we enorme honger. Het heeft wat rondjes gekost maar uiteindelijk was mijn wandelstok gevonden en zou om 19 uur weer in het busstation zijn, hadden we onze bagage in lockers gestopt van het station waarvandaan de trein niet reed en zijn we gaan eten.

Uitzicht vanaf het strand in Patras

En daarna…hebben we enorm genoten van het strand van Patras. Op de fiets zijn we langs de haven en langs de kust gefietst tot we een strandje gevonden hadden. Later zijn we op zoek naar een douche nog een heel stuk verder gefietst en vonden we er een op een ander leuk strandje. Heerlijk was dat om nog even van het water, de zon en alles te genieten.

Strand Patras

We hebben daarna op een totaal verlaten grasveld aan een tafeltje zitten dineren, de bediende was een vrouw die ook de kok was en die geen woord engels sprak. Maar we hebben heerlijk gegeten en een leuke avond gehad!

Zonsondergang in Patras

Zonsondergang in Patras

Daarna hebben wij onze bagage, wandelstok etc. opgehaald en hebben wij een taxi gepakt naar de haven, we bleken namelijk in de nieuwe haven te vertrekken en die was nog wel erg ver fietsen door het donker met koffers achterop.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s