Klaar

Illustratie: Wendel Jacobs

Illustratie: Wendel Jacobs

Ik ben er klaar mee. Op 29 oktober schreef ik er over, EMDR, toen zou ik mijn eerste sessie de volgende dag hebben. Ik was gespannen, ik vond het maar een vreemde methode en wist niet zo goed wat ik er van moest vinden. Een soort wondertherapie met oogbewegingen of klikjes, ik wist het ook niet zo goed. Het is dat het wetenschappelijk bewezen is dat het werkt én dat ik van veel mensen gehoord heb over de goede resultaten anders had ik er van Aart nooit aan mogen beginnen. Aart hield niet zo van wazige dingen, hij was zelfs abonnee van Skepter een tijdschrift waarin alle pseudowetenschap aan de kaak wordt gesteld. Op de website van Skepter staat overigens een kritisch artikel over EMDR waarin weliswaar het effect van EMDR inderdaad omschreven wordt maar waarin ook niet uitgesloten wordt dat dit resultaat ook op andere manieren te behalen valt. Mij maakt het niet uit, als het maar werkt. En Aart, tja als die had geweten dat ik door zijn dood EMDr moest gaan volgen had hij zich vast wel twee keer bedacht. Alternatieve geneeswijzen vond hij als vloeken in de kerk en psychologen at hij het liefst rauw. Nou ben ik niet zo beïnvloedbaar, ik verslind psychologen bij het leven maar dan wel graag goed gaar gestoomd. Gelukkig weet ik inmiddels dat er een hele geschiedenis aan vooraf is gegaan en dat hij, zolang hij er van overtuigd was dat het me niet zou schaden en wellicht zelfs zou helpen wel achter me stond. Op dus naar de EMDR!

Inmiddels heb ik twee sessies achter de rug en ik moet zeggen dat het nog waziger is dan ik had gedacht. Een psycholoog met iets meer neushaar dan mij lief is en een vreemdsoortige cactus in zijn kamer die vlak naast mij zittend van papier allerlei dingen voorleest en vraagt volgens de protocollen van de EMDR en die vervolgens met zijn hand voor mijn ogen begon te zwaaien. Maar het moet gezegd, er gebeurden gekke dingen. Die eerste sessie was heel heftig, mijn grootste angst, mijn eeuwige flashback en het beeld wat ik het liefst zo gauw mogelijk wegdrukte moest ik vol in de ogen kijken en daarna nog voller. Als ik dacht dat ik het akeligste had moest ik nog eens even lekker inzoomen op het akeligste van het akeligste. Nou geloof me, dat is akelig! Halverwege de sessie voelde ik me al af en toe alsof ik zweefde boven de grond en ik had moeite mijn ogen open te houden en gek genoeg zakte ook het heftige gevoel bij het beeld weg zoals wanneer je op je blote voeten op een zompig wad loopt. “Wendel, als je een cijfer moet geven aan de emoties die je voelt bij dit beeld, waarbij 10 de meest heftige emotie is en 0 neutraal, welk cijfer zou je dan geven?”. Ik begon ‘de sessie’ bij 10 en eindigde ‘m met 4, dus.
Toen ik na de sessie naar huis wilde moest ik mezelf overigens eerst even bij de kladden grijpen en met beide benen op aarde neerzetten. Dat gevoel heeft drie dagen geduurd, ik wist niet dat een mens zo moe kan zijn!

Vandaag had ik de tweede sessie en ik moest al voor die begon tot mijn stomme verbazing concluderen dat ik inderdaad nauwelijks nog flashbacks had, dat ik het beeld bewust moest oproepen en dan nog steeds niet die hele heftige emoties voelde als in het begin. Ik dacht dat het wel klaar was ook, ik kon me niet voorstellen dat het nog minder zou kunnen worden. En toch gingen we door en toch moest ik tot mijn stomme verbazing erkennen dat er nog meer vanaf kon. Soms wilde ik dat bijna niet, dan wilde ik zeggen: “nietus, ik voel nog steeds een 10 want dat hoort”, maar ik voelde het niet, ik voelde het heel langzaam zachtjes steeds verder van me afglijden tot op het punt waar ik nu ben beland. Het doet me verdriet om aan de hele gebeurtenis terug te denken, maar het specifieke beeld roept nauwelijks extra emoties op, laat staan paniek, kippenvel en angst.

Ik ben klaar! Twee sessies en ik ben gewoon alweer klaar. Iets in mij blijft een beetje narrig zeggen dat het niet waar kan zijn en ondertussen verdenk ik de psycholoog er stiekem van dat hij me gehypnotiseerd heeft en dat ik mezelf niet ben. We zullen zien…de tijd zal het leren en dan wil ik nu graag honderd jaar slapen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s