Mooiste cadeau

Wat is het mooiste cadeau wat je ooit hebt gekregen? Over die vraag hoefde ik niet lang na te denken: Lucas! En onmiddellijk stromen de tranen over mijn wangen. Alsof ik nu pas ineens besef hoe belangrijk hij voor me is, hoe mooi dat is dat ik moeder ben.
Lucas is het allermooiste, allergrootste, allerbeste cadeau wat Aart me ooit heeft gegeven en het is ontzettend bijzonder dat hij er is. Ik raakte zwanger 17 weken voor Aart doodziek in het ziekenhuis belandde, dat was iets wat al langer moet hebben gespeeld. Ik raakte zwanger in de enige maand dat wij een poging waagden. De maand daarna besloten we tóch nog even te wachten, vooral omdat ik nog wat dingen eerst wilden regelen voordat ik aan kinderen zou beginnen. Een half jaar zouden we wachten en dan zouden we er weer voor gaan.
De volgende ochtend werd ik wakker rond een uur of zes omdat ik moest plassen, toen ik het bed uit sloop vroeg Aart wat ik ging doen. Ik zei: Joh, ga nog maar slapen ik kom zo terug. Ik deed een test in de badkamer omdat ik stiekem al de hele week het gevoel had dat ik zwanger was. Binnen een paar seconden vloog er een streep op die test. Ik zei tegen Aart dat hij het slapen wel kon vergeten omdat ik zwanger was en binnen twee seconden stond hij naast me. We waren zó ongelofelijk blij, we wilden ontzettend graag een kind samen. Ik wilde het al jaren, Aart wist het ook al een tijdje zeker en de tijd leek er in die zomervakantie van 2012 rijp voor. De tijd wás er rijp voor. We waren dolgelukkig, gingen samen naar de eerste echo’s, discussieerden over namen (of eigenlijk vond Aart geen énkele naam leuk, behalve Lucas), gingen samen naar zo’n vreselijke babywinkel waar we allebei zonder iets te kopen gillen weer uit renden.
Jullie kennen de rest van het verhaal want Aart werd ziek en ik kreeg een blindedarmontsteking, Aart werd geopereerd en uiteindelijk beviel ik 4,5 week te vroeg van mijn kleine lieve Lucas omdat ik een dijk van een zwangerschapsvergiftiging had. Aart steunde me tijdens de bevalling zo goed en kwaad als dat ging.
Die eerste 3,5 week dat Lucas in het ziekenhuis lag kon ik niet echt genieten. Ik vond mijn jongetje prachtig en mooi en ik wilde het aller- allerbeste voor hem maar verder had het net zo goed het prachtige zoontje van een goede vriendin kunnen zijn. De weken daarna thuis waren heel erg zwaar. Nachtvoedingen, kolven, borstvoedingsellende en zorgen voor en om Aart, hem heen en weer rijden naar afspraken, hem helpen herinneren aan zijn medicatie, koken, boodschappen doen. Aart was geschokt toen ik zei dat ik nog niet hoteldebotel verliefd was maar ik had gewoon geen tijd om verliefd te worden. Aart wel, die was vanaf het moment dat hij Lucas (tegen wil en dank) op zijn blote borst had gehad verkocht. Bij mij duurde het even.
Toen Lucas 7 weken oud was begon het genieten eindelijk een beetje te komen, begon ons gezinsleven vorm te krijgen. En toen, na 10 weken *POEF* weg. Weg lieve man, lieve papa, lieve echtgenoot, weg huwelijk en weg gelukkig gezin.
Hoe het daarna ging hebben jullie kunnen lezen, het is overleven, het is zwaar en vol goede moed ga ik er tegenaan, stort ik soms in, heb ik verdriet, heel veel verdriet met hier en daar een lichtpuntje, een mooie herinnering of een mooi moment.
Maar tijd gehad om stil te staan bij hoe mooi het moederschap voor mij is, hoe bijzonder Lucas voor mij is, heb ik nog nauwelijks gehad.
Ik houd het niet droog als ik zeg dat hij het mooiste is wat mij ooit is overkomen, dat ik stikverliefd ben op dat jongetje en dat ik élke dag weer vol bewondering naar zijn mooie hoofdje kijk, zijn haartjes streel, zijn nekje zoen en zijn voetjes kietel en denk: “welk gen zou nou van mij zijn en welke van Aart?”, zelf gemaakt, met z’n tweetjes en zo goed gelukt.
Aart heeft mij moeder laten worden, ondanks dat het voor hem helemaal niet zo vanzelfsprekend was om op zijn leeftijd nog een keer opnieuw aan kinderen te beginnen. En ondanks alle obstakels is het gewoon gelukt. Ik bén moeder, gewoon écht moeder. Ik kan nauwelijks bevatten dat dat kindje dat daar in zijn ledikantje ligt te slapen is een product van ons tweeën. Het is zó’n verschrikkelijk mooi cadeau, dankjewel Aart!

Advertenties

Een gedachte over “Mooiste cadeau

  1. Meis, een betere herinnering aan hem kon hij niet achterlaten. En hoe moeilijk het alleen ook is, zo te lezen heeft dit zo moeten zijn! Geniet dubbel en dwars van je mooi mannetje!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s