Nachtweduwe

Zachtjes fluisterzacht sluipt er een weduwe door de nacht. Op zoek naar dat wat ze niet vinden kan. Wetende dat ze het niet vinden kan diep in de nacht. Niet nu. Maar toch, toch zoekt de rust. De avonden leng ik eindeloos, een avond is nog geen nacht. Want in die nacht, die diepe donkere nacht weet je nooit wat er op je wacht. Een spook uit een ver verleden, een fiets waarop je niet fietsen kan. Of een oude koe? Tranen, heel vaak tranen of juist niet. Eindeloos wakker liggen met een hoofd wat niet van jou voelt. Zonder controle; in uit, in uit floepen gedachten die je niet wil hebben. Fundamenten voor dromen. Soms hele mooie en als je dan wakker wordt de deceptie en soms een fijn knuffelzacht gevoel. Het gevoel van dat wat je mist maar je koesterde.
Ik stel ze uit, voor mij moet de dag eindeloos duren, tot ik niet meer zoeken wil.

Hoi nacht daar ben je weer, schrale ogen prikken en zeggen dat ik nu slapen moet. Al uren.
En na een eindeloos gevecht zeg ik hem vaarwel, die dag. Die dag die morgen altijd weer veel te vroeg begint, waarop ik dan verzucht: oh had de nacht maar meer uren.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s