Arme mensen

Arme mensen om mij heen denk ik soms. Ik heb af en toe de neiging om ietwat hardvochtig te zijn. Mensen schrikken zich vaak het apenlazarus als ik zeg: “nee, ik heb geen man meer, die is dood” of “nee Lucas heeft geen vader meer, die is dood.”. Dan schrikken ze trouwens nog erger want Lucas is natuurlijk nog maar een baby. Dan zie je ze denken: dat kan nooit lang geleden zijn geweest, hoe zit dat?

Soms loop ik door de supermarkt en denk ik: nu loop ik hier en iedereen denkt dat ik gewoon een moeder ben die boodschapjes doet. Een gelukkige jonge moeder want met een baby ben je natuurlijk onderdeel van een gelukkig jong gezin. Ik moet af en toe echt de neiging onderdrukken om niet te gaan gillen: “Hallooo, jongens, KIJK dan toch eens, ik ben geen gelukkige jongen moeder. Ik ben weduwe, mijn man is DOOHOOOOD en Lucas heeft geen vader meer.”.
Maar ik doe het toch maar niet. Die arme mensen, ik denk dat ze niet zouden weten waar ze moesten kijken. Ik denk dat ze misschien wel een busje voor me zouden bellen ook. Hoewel, er lopen wel meer mafkezen rond daar, maar die zijn gewoon gek. Ik ben niet gek maar gek geworden. Ach zo sneu he, een moeder met kindje en dan zo’n zotte kop, zielig ook. Het schrikbeeld van elke vrouw, man etc.

Meestal denk ik dat ik gewoon nog op aarde sta, de eerste maanden na Aarts dood zweefde ik er een metertje of wat boven, maar ik denk dat ik geland ben meestal. Toch zijn er ook dagen, weken dat ik daar aan twijfel. Dan vraag ik me af of ik er niet toch stiekem nog boven zweef. Dan kijk ik naar mijzelf, naar mijn leven en voelt het alsof ik niet helemaal hier ben. Alsof ik het van buitenaf beschouw. Dan merk ik dat ik het gewoon niet helemaal snap, dan snap ik niet goed waar ik ben en wat ik voel. Niet dat ik nu volledig de kluts kwijt ben hoor, wees niet bang jullie hoeven geen busje voor me te bellen. Niet nodig ook ik ga al naar de gekkenafdeling. Maar ik ben regelmatig verbaasd over dat een mens zo lang verdrietig kan zijn, dat ik dat kan. Soms ben ik verbaasd dat ik niet meer voel, soms kijk ik vol verwondering naar de totale chaos in mijn hoofd. Soms snap ik gewoon niet dat het niet zo werkt dat je jezelf even herpakt en weer verder gaat, hoe zeer ik mezelf die opdracht ook heb gegeven.

En andere keren snap ik het heel goed. Rouw, ik ben in de rouw en hoewel ik dat niet wil sijpelt dat door in mijn hele leven. En wat krijg je als je rouw+zwangerschapsvergiftigingnaweeën+ADHD bij elkaar optelt? Totale chaos! Ja dat is een ding dat zeker is. En als ik het zo bekijk dan ben ik soms ook best gewoon trots dat ik er nog sta, dat mijn huis er nog staat en dat mijn kind gewoon elke avond te eten krijgt. Dat mijn kind nog geen kranten in zijn broekje heeft gekregen omdat de luiers op waren en dat ik hem nog nooit heb laten ontbijten met cake omdat het brood op was.
En de moraal van dit verhaal: Ik moet het maar gewoon accepteren, ik zit op een raar eiland waar ik niks van snap, cultuurshock tot en met. Ik roei maar met de riemen die ik heb, eilanden komen meestal niet vooruit, maar zo blijf ik in elk geval in training tot er een bootje komt. En misschien is hier ook nog wel wat moois te halen.

Advertenties

7 gedachtes over “Arme mensen

  1. Jee wat een verhaal weer…ja het is nou eenmaal niet zo dat iedereen van buiten kan zien hoe jou “status” is..en dat het normaal ook zo is dat er bij een baby zien, er automatisch een jong gezin geboren is…gelukkig heb je dat ook wel zelf door dat dat een logische gedachte is…anders had ik wel voor dat busje gebeld ;))) gelukkig / of jammer genoeg staat er geen einde rouw periode en mag iedereen daar zolang mogelijk over doen als hij of zei wilt.. ik hoop alleen wel dat je af en toe richting toekomst kijkt daar waar nog zoveel leuke en positiefe dingen staan te gebeuren en ik zie aan je filmpjes dat lucas af en toe al zijn trucjes op een dag uit zijn hoed tovert om je ff het verleden te laten vergeten (al is hij je grootste herinneringsfactor) maar gelukkig wel een hele mooie ♡ ( ik weet dat je niets aan mijn verhaal hebt, maar ik zou gewoon net als denk ik vele met mij je verdriet weg willen nemen zodat je onbezorgd weer verder zou kunnen) sterkte iig x

    • Dank je Cindy, lief bericht.
      Weet je, ik maak mij eigenlijk niet eens echt zorgen over de toekomst. Ik ben er van overtuigd dat dit niet zo blijft. Alleen soms sta je in het hier en nu stil en denk je: Hoe lang gaat dit in vredesnaam nog duren?
      En gelukkig ook trouwens dat mensen niet aan mij kunnen zien hoe het zit, ik denk dat een hoop gillend weg zouden rennen. Bovendien is het juist ook best lekker soms om even niet Wendel die rouwende Weduwe te kunnen zijn maar gewoon mama van Lucas of vrouw die boodschappen doet. Ik zou niet anders willen dan dit…maar toch soms ook weer wel. Om het ingewikkeld te maken ;-).
      En gelukkig geniet ik ook van dingen, het is niet dat ik nooit geniet. Maar geniet = verdriet, want je kunt het niet meer delen. Dus het is altijd dubbel, maar het weerhoud me er toch niet van het wel te doen, dat genieten.

  2. Ik ben iig blij dat je je gevoel blijft uiten…zodat wij tijdig aan de bel kunnen trekken als je verzuipt in je gedachten.. 😉 tot maandag meis

  3. Pingback: Er over heen | Lichtvoetig Zwaarwichtig Verdrietig

  4. Goh, ik herken het wel. Ondanks dat ik geen ‘vrouw met kind’ ben. Ik herken het gevoel dat mensen niet weten wat er in je omgaat. Dat mensen kunnen kijken zonder echt naar je te kijken.
    En ik had ook heel vaak de drang om te schreeuwen dat mijn papa dood is. Maar ik kreeg het nooit over mijn lippen. En toch, na verloop van tijd, is het wel gelukt. Ik durf te zeggen dat mijn papa dood is. Dat vind ik al een hele stap.
    Ik ben er zeker van dat jij ook grote stappen zet. Soms is het moeilijk om dat van jezelf op te merken omdat je zoveel moeite moet doen om een beetje vooruit te geraken. Maar je beweegt wel, beetje bij beetje. En dat is genoeg!
    Veel warme groetjes!

  5. Wat super mooi geschreven maar ook zo verdrietig en in en in triest.. ik heb dan geen kindje
    maar herken en voel ….. de totale chaos inderdaad…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s