In voor en tegenspoed

Onze trouwkaart in 2008

Trouwkaart in de kleuren van mijn jurk

23 oktober 2008, op een zonnige herfstdag met een fikse woei trouwden wij in voor- en tegenspoed, ‘Tot de dood ons scheidt’. Het lijkt zo’n lege frase, je gaat akkoord met iets waar je helemaal niet akkoord mee wil gaan. Je trouwt niet tot de dood je van je partner scheidt, je trouwt omdat het leven je bindt. In voor- en tegenspoed, omdat het leven ons bindt. Wie denkt er nou aan waar je eigenlijk mee akkoord gaat?
Het is net als het vinkje ‘ik ga akkoord met de voorwaarden’ als je je inschrijft voor een leuk spelletje op internet. Je gaat zonder het te lezen akkoord met de voorwaarde dat ze je e-mailadres ten alle tijden voor allerlei soorten spam, reclame en bugs mogen gebruiken. Jij dacht alleen maar aan dat leuke spelletje en kom op, wie leest er nou de voorwaarden?
En dan komt het punt waarop je gebonden wordt aan waar je akkoord mee ging. In voor- en tegenspoed was nog tot daar aan toe.
Tegenspoed: dat je man je er van beticht met de verpleging onder één hoedje te spelen omdat je hem geen drinken wil geven. Iets wat te strengste verboden was vanwege de hoeveelheden vocht die hij juist vast hield. Vochtafdrijvende middelen waar hij juist dorst van kreeg dreven hem zowat tot waanzin. Als een klein kind lag hij verloren om appelsap te brullen. Als ik weg wilde gaan nadat ik een uur op bezoek was geweest klampte hij zich aan mij vast omdat ik niet weg mocht. Als ik een grapje maakte zei hij boos mokkend dat het níet grappig was. Nee, dat was waar, het was ook helemaal niet grappig, maar wie was er nou beter dan Aart in het de angel uit moeilijke situaties halen door er een goeie grap over te maken. *Poef*, verdwenen was de humor. Wie is toch die man die daar in zijn ziekenhuisbedje ligt te mopperen? Is dat de mijne? Ja en in voor- en tegenspoed weet je. Als het even moeilijk wordt ga je niet weg, je blijft als een trouwe partner aan zijn bedje zitten. Ook als het tijdenlang moeilijk wordt. Dat zeg ik, in voor- en tegenspoed.

Dat tweede puntje, ‘tot de dood ons scheidt’, is een heel ander verhaal. Ik kan me écht waarachtig waar niet herinneren dat ik dáár ooit mee akkoord ben gegaan. Als ik de kleine lettertjes er op na sla staat het er inderdaad. Is dat niet een vorm van misleiding? Kan ik niet naar de reclame codecommissie om te reclameren? Het is niet waar ja, mooi reclamespotje voor het huwelijk en zo, maar het is dus wel één grote farce. Als één van de twee dood gaat is het in één klap afgelopen. Ik eis een schadevergoeding! Nee, wacht, ik eis, ik eis mijn man terug! Verdorie, ik ben er met open ogen ingestonken. Ik zette een vinkje achter mijn naam, maar ik had die kleine lettertjes niet gelezen. Wie leest nou de kleine lettertjes wel?

Bovendien is één van beide partijen het contract niet nagekomen, als we dan toch gaan mierenneuken op de kleine lettertjes. In voor- en tegenspoed geldt toch zeker voor beide partijen? Ik kan me echt nog herinneren dat hij ‘ja’ zei en we hebben getuigen! Nou heb ik eens tegenspoed en dan laat hij het afweten! Verdorie man, de verdrietigste periode van mijn leven en wie houdt zich niet aan het contract…juist ja, je echtgenoot. Waar kan ik procederen? Ik eis op zijn minst een rectificatie.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s