Niet mijn tranen

Soms lopen twee verdrieten door elkaar, soms lopen twee verdrieten uit elkaar. Soms vinden we elkaar, soms zijn we alleen met onze tranen.
Dit weekend vierden we de verjaardag van een lief mooi klein meisje en haar lieve grote papa, allebei een jaartje ouder en reden voor een mooi feest. Ik bakte taart, deed boodschappen, hij deed boodschappen, ik deed nog een keer boodschappen, we bestelden nog meer taart, we maakten ruimte voor het feest. We zongen, we gaven cadeautjes, we vierden feest.

Maar toch, toch was het niet alleen maar feest, zoals niets dat ooit nog is. “Ik was verdrietig toen jij gisterenavond weg was” zei hij. Ik wist dat hij niet verdrietig was omdat ik weg was, maar juist omdat ik weg was verdrietig had kunnen zijn. En toen hij na het ophalen van de taart met rode oogjes terug kwam zei ik: “Ben je naar de begraafplaats geweest?”, “ja” zei hij, “dat klopt”. “Je hebt rode ogen” was mijn antwoord. Hij moest een beetje lachen en zei: “dus je wist het al”.

Ja ik wist het al, mijn weduwnaar, liefhebbende papa, hij was verdrietig omdat zijn dochter zonder mama moet. Omdat ze er weer niet bij kon zijn, omdat ze weer hun verjaardagen moesten vieren zonder haar. Ik voel tranen branden want hoe goed begrijp ik het verdriet. Mijn lieve zoon die zonder zijn papa moet. Zijn dochter zonder moeder. Zijn vader die er nooit zal zijn. Net als haar moeder. Niet als hij voor het eerst naar school gaat, niet bij het behalen van zijn zwemdiploma en op geen enkele verjaardag. Nooit meer liefhebbende papa, nooit meer mijn liefhebbende man. Nooit meer liefhebbende mama, nooit meer zijn liefhebbende vrouw.

Maar ik voel ook een knoop in mijn maag als ik mijn lieve vent zo zie, zo met twee rode ogen, zo verdrietig. Voor mijn neus maar ook zo ver bij mij vandaan op dat moment. Dan wil ik hem knuffelen en hem naar me toe halen en dat doe ik dan ook maar echt helpen doet het niet. Want zijn verdriet blijft zijn verdriet en misschien ook dat van zijn lieve mooie meid. Maar het mijne wordt het nooit echt. Ik kende haar niet en heb vooral verdriet om de mensen om haar heen die mij steeds dierbaarder worden. Doorweven met mijn eigen strengetjes van verdriet om hetzelfde onderwerp maar nooit echt míjn verdriet.

Eenzaam voel ik me op zulke momenten, een buitenstaander en soms zelfs een beetje indringer. Omdat het verdriet zo teer is, zo rauw is en zo, zo alleen. Omdat ik haar niet ben en nooit kan zijn. Ook niet wil zijn. Alsof ik haar verdring door op haar plek te zijn, op haar plek in het bed, op haar plek aan de tafel, op haar plek naast haar man en naast haar lieve mooie dochter. Alsof ik, door er niet te zijn, zou kunnen voorkomen dat dat zo is. Alsof ik zo het verdriet zou kunnen voorkomen. En ik zou niets liever willen dan dat voorkomen want mijn hart doet zeer bij het zien van zijn grote verdriet. Maar ik weet ook, als geen ander, dat juist het bemannen van de lege plekken het zeer verzacht en pijn bekoeld.

Zo bitterzoet, een weduwnaar aan mijn zijde, eentje die alles van mij begrijpt en toch ook weer niet. Met wie ik alles kan delen en toch ook weer niet. Weduwe zijn blijft ook altijd een eenzaam verdriet.
Zijn worsteling is net zo goed de mijne als andersom. Hoe graag ik ook zou willen, hoe graag ik ook met een grote gum hun verdriet zou willen uitvlakken, het blijft altijd, en is nu ook onderdeel van mijn leven. Voor altijd samen en alleen verdrietig. Maar ook gelukkig samen en niet meer alleen.

Advertenties

3 gedachtes over “Niet mijn tranen

  1. Ja, lieve Wendel, nog altijd veel verdriet bij jullie allebei. Het heeft een heleboel tijd nodig, ook al hebben jullie een nieuwe relatie. Ik vraag mij af of jullie over jullie verdriet en ook over jullie goede herinneringen praten waar de kinderen bij zijn. Ik denk dat het zo kan uitgroeien tot een sluitend geheel, voor jullie, maar ook voor hen. Maar misschien doen jullie dat ook wel. Veel goeds gewenst!Veel liefs,Oma Jaai.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s