De liefdeskamperfoelie

Je zult je afvragen waar deze zoetige titel vandaan komt of denken dat ik een hopeloos romantische bui heb maar niets is minder waar. Helaas zal ik hierbij Aart een beetje moeten ontmannen. Niet ik ben hopeloos romantisch, Aart was de gene van de zoetigheden en romantische woorden. Liefdeskamperfoelie is er eentje uit Aarts mouw.
Niet dat hij verder zo hopeloos romantisch was, ik heb werkelijk nooit een bosje bloemen van hem gekregen of chocola. Oh nee dat laatste is niet waar, hij kocht te pas en te onpas mijn lievelingskoekjes (met chocola uiteraard), ook toen ik hem smeekte dat niet meer te doen omdat ik verschrikkelijk begon uit de dijen. Maar verder geen bloemen, chocola of romantische verrassingsuitjes. Wel noemde hij me dropje, druifje, honneponnetje of honingbijtje. Hoewel vooral bedoeld om anderen te laten braken van de zoetigheden meende hij ze denk ik stiekem wel een beetje. Net als dus die liefdeskamperfoelie.

Toen we in dit huis kwamen wonen  stond er een kamperfoelie die ons Hans en Grietjeschuurtje overwoekerde en zodanig in de weg stond dat de deur niet open kon. Die kamperfoelie moest daar dus weg en ik verwachtte iets met kettingzagen en ander grof geschut. Maar Aart was geloof ik voor die kamperfoelie gevallen en kwam er al googelend achter dat (ik moest het zelf even nazoeken want ik was het vergeten) de ranken zich rechtsom draaien. En dat voor een man die alles verder smalbladig wilgenroosje noemde.
Hij besloot dat die kamperfoelie gered moest worden, dus togen we samen aan het werk. Ik snoeide de kamperfoelie ver terug en Aart groef het ding zo diep mogelijk uit. Daarna verplaatsten we ‘m ongeveer een meter, groeven hem weer in en gaven hem heel vaak water.

Tot onze grote verrassing begon dat ding weer uit te lopen en een jaar later zelfs weer te bloeien. En Aart zei: “die kamperfoelie staat voor onze liefde, die overwint alles”
Vanaf dat moment noemde hij hem liefkozend de liefdeskamperfoelie.

Nu is dit natuurlijk een prachtig verhaal, alleen dit is hoe de kamperfoelie er nu bij staat:
IMG_0327

Vorige winter (dus niet afgelopen winter maar die daarvoor) tijdens de ineens zeer strenge vorst in ik meen januari kreeg de kamperfoelie een flinke klap. Die zomer stond de kamperfoelie er treurigjes bij, hier en daar nog een klein takje met blaadjes dus ik had nog hoop. Aart en ik hadden een geweldige zomer en de kamperfoelie leefde tenslotte nog. Misschien had ik het moeten zien als een voorbode, maar gelukkig heb ik het niet gezien. Ik denk niet dat we dan zo zorgeloos een kindje hadden gemaakt.

Deze winter heeft de kamperfoelie blijkbaar nog een klap gehad want dit voorjaar kwamen er geen nieuwe blaadjes aan en vorige week tijdens het klussen in de tuin brak hij af, de stam kurkdroog. Nu staat hij daar triest in de tuin samen met de halve tuinkabouter, ik hoop stiekem dat hij nog leeft (de kamperfoelie, niet de tuinkabouter), misschien wel tegen beter weten in.

Advertenties